Blog

Experience the flavor, not just the taste

Έχεις κι εσύ τη συνήθεια να μυρίζεις κάτι, πριν το γευτείς; Δε νομίζω ότι είναι μια μηχανική κίνηση, που κάνουμε ασυναίσθητα. Πιστεύω πως ο εγκέφαλος δίνει αυτή την εντολή, επειδή αυτό θέλουμε να κάνουμε. Επειδή αυτό θεωρούμε όμορφο; σωστό; δεν ξέρω, αλλά αυτό μας ικανοποιεί. Η όσφρηση, ίσως, είναι αυτή που θα δώσει το ok, για να προχωρήσουμε στη γεύση. Ποιος θέλει να φάει κάτι που δεν έχει ωραία ή ενδιαφέρουσα μυρωδιά; Και ποιος θα φιλήσει κάποιον, που δεν έχει ωραία ή ενδιαφέρουσα μυρωδιά;

 

118

 

Μήπως, τελικά, η όσφρηση είναι η βασίλισσα των αισθήσεων; Αυτή δεν είναι που ξυπνάει μνήμες; Αυτή γεννάει συναισθήματα, πριν και πέρα από όλες τις άλλες αισθήσεις. Κι όμως, κάποιοι το βρίσκουν παράξενο ή ενοχλητικό, να βλέπουν ανθρώπους να μυρίζουν το φαγητό τους, αυτό σημαίνει ότι δεν βρίσκουμε όλοι αυτή τη διαδικασία το ίδιο σημαντική και σίγουρα δεν έχουμε όλοι το ίδιο ανεπτυγμένη την αίσθηση της όσφρησης, μπορεί αν την είχαμε όλοι, να ήταν ο κόσμος μας πιο μυρωδάτος, άρα καλύτερος.

 

unnamed (2)

 

Το ”από τα μάτια πιάνεται, στα χείλη κατεβαίνει, από τα χείλη στην καρδιά, ριζώνει και δεν βγαίνει” δεν σταματάει στη μύτη, τι κρίμα! Μπορεί, αν σταματούσε, να μην έμπαινε ποτέ στην καρδιά. Ναι, τα μάτια έχουν τον πρώτο λόγο, όμως, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Αν τα μάτια δεν δώσουν το ok, δεν προχωράμε στη μύτη. Αυτό συμβολίζει και η παρακάτω φωτογραφία, τη νοστιμιά που μπορεί να διακρίνει το μάτι.

 

63853426-f501-4045-8cb0-9808f7c38c85
Αλλά, πες ότι το μάτι ενέκρινε και κάπως πρέπει να πάμε παρακάτω. Σκέψου μήπως βιάζεσαι να ανοίξεις το στόμα σου, μήπως η διαδικασία γίνει πιο απολαυστική, αν σταματήσεις λίγο στη μύτη και προσπαθήσεις να γευτείς το αντικείμενο του πόθου σου παίρνοντας μια βαθιά εισπνοή. Ένα σχετικό άρθρο που διάβασα στο quora.com (ούτε που το ξέρω, πρώτη φορά μπήκα) έγραφε κάτι πολύ εύστοχο, που δεν ξέρω πώς να αποδώσω στα ελληνικά: experience the flavor, not just the taste. Με το flavor να περιλαμβάνει ένα σύνολο πραγμάτων και όχι μόνο τη γεύση, καταλαβαίνεις ότι μια μπουκιά φαγητό είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια μπουκιά φαγητό. Αν δε μαγειρεύεις, μπορεί να μη σου είναι εύκολο να τα κατανοήσεις όλα αυτά. Εμείς τα φρικιά της κουζίνας ζούμε για να μυρίζουμε κι αυτό μοιραία μάς ακολουθεί παντού. Και νομίζω πως, αν σταματούσαμε να έχουμε τη δυνατότητα της όσφρησης, τότε θα τρώγαμε απλώς για να επιβιώνουμε και όχι για να το απολαμβάνουμε. Έτσι κι αλλιώς, αποδεικνύεται επιστημονικά πως η όσφρηση είναι απαραίτητη για να αναλύσουμε οποιαδήποτε γεύση.

 

unnamed (1)

 

After all, πιστεύω πως οι άνθρωποι που δεν έχουν αυτή τη συνήθεια να μυρίζουν πριν γευτούν, είναι όσοι ζουν μηχανικά, γενικά. Όσοι έχουν μάθει να τα κάνουν όλα γρήγορα και δεν δίνουν λίγο παραπάνω από το χρόνο τους στο να απολαύσουν κάτι, ολοκληρωτικά. Όσοι δεν παραδίνονται γενικά στις αισθήσεις. Όσοι δεν ενδιαφέρονται στο να κρατήσουν μνήμες. Και δε σε κατηγορώ, αν είσαι ένας εξ’αυτών. Σε παροτρύνω, όμως, να αφιερώσεις λίγο παραπάνω χρόνο στην απόλαυση. Ok, μη γίνεις φρικιό τώρα και κάθεσαι και μυρίζεις το καθετί. Δώσε λίγο παραπάνω χρόνο, όμως, σε αυτό το flavor, στο συνδυασμό πραγμάτων, στο όλον. Θέλει εξάσκηση, είναι σαν να μην κινείς το αριστερό σου χέρι καθόλου, επειδή είσαι δεξιόχειρας. Και η μύτη μπορεί να αδρανήσει, γύμνασέ τη λίγο, θα σου κάνει καλό! Tα σκυλιά χαζά είναι που μυρίζουν τα πάντα;

 

*Mεγάλο ευχαριστώ σε ένα άλλο κορίτσι των αισθήσεων, τη Μαριλένα Βαϊνανίδη από το www.spitishoot.com, για τις πάντα εξαιρετικές φωτογραφίες!

2 Comments

  • Μαρούλα Μαυρογιαννοπούλου

    Δε διανοούμαι να αγοράσω φρούτα χωρίς να τα μυρίσω. Αδιάφορο πλήρως μου είναι το γεγονός ότι είθισται να με κοιτούν περίεργα όταν το κάνω. Αλλά και όταν μαγειρεύω η όσφρηση παίζει πάντα ισχυρότατο ρόλο. Πώς αλλιώς;

  • Paleokoritso

    Ε, ναι. Και γι’αυτό, αν κλείσεις τη μύτη σου την ώρα που βάζεις κάτι στο στόμα σου να φας, η γεύση του φαγητού είναι μισή. Μπορεί και πιο λίγο από μισή.
    Just stop and smell the roses, άρα.

Post A Comment