Blog

Ταρτα αμυγδαλου με σοκολατα για μια κουπα Espresso Roast

ΕΔΩ και ΕΔΩ θα βρεις τα 2 πρώτα Coffee Pairings με τους αγαπημένους μου Starbucks καφέδες. Σήμερα θέλω να σου μιλήσω για ένα πολύ κλασικό και αγαπημένο χαρμάνι, τον Espresso Roast. Σου θυμίζω ότι όλοι οι καφέδες μπορούν να αλεστούν είτε για μηχανές γαλλικού είτε για εσπρέσσο, μην μπερδεύεσαι από το όνομα. Όλοι γίνονται και εσπρέσσο, όμως αυτός εδώ έχει και το όνομα και τη χάρη.

 

Ο Espresso Roast, σκούρου καβουρδίσματος, αποτελεί την καρδιά όλων των ροφημάτων των Starbucks. Αυτό το χαρμάνι από κόκκους καφέ από την Λατινική Αμερική και την Ασία / Ειρηνικό χαρακτηρίζεται για το πλούσιο άρωμα, την απαλή οξύτητα, την ισορροπημένη καραμελένια γεύση και απαλή υφή του. Δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 μετά από πολλούς μήνες δοκιμών και συνδυασμών διαφορετικών κόκκων καφέ. Οι ποικιλίες από την Λατινική Αμερική δίνουν την ελαφριά οξύτητα, ενώ οι ποικιλίες από την Ασία / Ειρηνικό προσδίδουν το γεμάτο και πικάντικο άρωμά του. Το σκούρο καβούρδισμα είναι αυτό που δίνει την καραμελένια γεύση του. Διαθέτει ελαφριά οξύτητα και μέτριο σώμα. Συνδυάζεται αρμονικά με καραμέλα, καρυκεύματα, σοκολάτα και ξηρούς καρπούς. Διατίθεται και σε ντεκαφεϊνέ.

 

Σύμφωνα με τα παραπάνω και όσα μού έμαθαν οι ειδικοί του καφέ στα Starbucks, έβγαλα ένα καταπληκτικό γλυκό που συμπληρώνει με τον καλύτερο τρόπο αυτόν τον καφέ. Μια τάρτα αμυγδάλου με μαύρη σοκολάτα, και chips αχλαδιού. Δεν είναι ένα γρήγορο, καθημερινό γλυκό, αλλά μια πρόταση για ένα σπέσιαλ κάλεσμα στο σπίτι, είτε για πρωινό είτε για απογευματινό καφέ. Διατηρείται στο ψυγείο 2 ημέρες και ένα μικρό κομμάτι είναι αρκετό να μετατρέψει την απλή συνήθεια του καφέ σε φεστιβάλ γαστρονομίας.

 

 

Έμπνευση πήρα από τα διάφορα μαγαζιά και blogs, που φτιάχνουν ωμά γλυκά με εναλλακτικές παρασκευές και υλικά που αντικαθιστούν τα κλασικά και παραδοσιακά, όπως το αλεύρι και το αγελαδινό βούτυρο, που μπορεί να έχουν τις ίδιες θερμίδες με το φιστικοβούτυρο, π.χ., αλλά διαθέτουν κακά λιπαρά, που ”καίγονται” δύσκολα και μετατρέπονται εύκολα σε λίπος, εκτός του ότι μας φουσκώνουν και μας ρίχνουν τη διάθεση. Πολλές φορές νιώθουμε για ένα γλυκό αγάπη και μίσος μαζί, μας ανεβάζει και μας ρίχνει την ίδια στιγμή. Γιατί όσο υπέροχο είναι στη γεύση, τόσο δύσκολο είναι στην πέψη. Όλη αυτή η στροφή που έχει γίνει στα προϊόντα χωρίς γλουτένη και λακτόζη, στη ζάχαρη και τα έλαια καρύδας, είναι κάτι παραπάνω από μόδα και έχει μικρότερη σχέση με την απώλεια βάρους από όσο νομίζετε. Μιλάμε για τροφές με πολλές θερμίδες, αλλά καλές θερμίδες. Σε μια προσπάθεια να έρθουμε πιο κοντά στον οργανισμό και το σώμα μας, να το ακούσουμε καλύτερα και να του προσφέρουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε.

 

Ο καφές είναι ένα καλό καύσιμο για τον οργανισμό μας, οπότε σε αυτό το project του Coffee Pairing σκέφτηκα να προτείνω γλυκά και αλμυρά snacks που διαθέτουν και αυτά κάτι καλό και απευθύνονται σε ανθρώπους που την ψάχνουν λίγο παραπάνω με τις τροφές και θέλουν εναλλακτικούς τρόπους, χωρίς να χάνουν σε γεύση.

 

 

Έτσι, λοιπόν, αντί να κάνω την κλασική ζύμη μπριζέ για την τάρτα μου, αυτήν την κολασμένη, βουτυρένια ζύμη, που γίνεται τραγανή και αρέσει σε όλους, προτίμησα να φτιάξω μια βάση από αλεσμένα αμύγδαλα. Έψαξα πολύ για να βρω αλεύρι αμυγδάλου σε διάφορα delicatessens, αλλά δεν βρήκα και ψάχνοντας στο ίντερνετ είδα κάτι τρελές τιμές, οπότε σκέφτηκα να πάρω απλά άψητα αμύγδαλα και να τα περάσω από μούλτι. Δεν τα έκανα τελείως πούδρα, άφησα πολύ μικρά κομματάκια, και έτσι η βάση μου έγινε πιο παχουλή.

 

 

Χτύπησα στο μούλτι 300γρ. αμυγδαλόψιχα και την ανακάτεψα με 50γρ. μέλι και 2 κουταλιές της σούπας αμυγδαλοβούτυρο, το οποίο πήρα από το delicatessen της γειτονιάς μου και είναι βιολογικό, χωρίς κανένα άλλο πρόσθετο, μόνο αμύγδαλα. Το ίδιο προτιμώ και στο φιστικοβούτυρο. Σε αυτό το στάδιο, για τη βάση σου, μπορείς να προσθέσεις ό,τι άλλα μυρωδικά θες, κανέλα ή κακάο ή ξύσμα πορτοκαλιού. Ανακάτεψε καλά τα υλικά της βάσης με μια σπάτουλα ή ζύμωσε με το χέρι, ώστε να έχεις ομοιόμορφο αποτέλεσμα. Στρώνεις τη βάση με τα δάχτυλα στην ταρτιέρα ή ακόμα καλύτερα σε σκεύος με τσέρκι, ώστε να το αφαιρέσεις μετά και να έχεις μια εμφανίσιμη τάρτα, που θα κόβεται εύκολα. Αλλιώς, θα πρέπει να την κρατήσεις μέσα στην ταρτιέρα και να την κόβεις από εκεί, απλά στο σερβίρισμα μπορεί να χαλάσει λίγο. Αφού απλώσεις όμορφα τη βάση σου στο σκεύος, τη βάζεις στην κατάψυξη για 1 ώρα να σφίξει. Δεν την ψήνεις, δεν υπάρχει λόγος, αν και με το ψήσιμο θα μοσχοβολήσει το αμύγδαλο, υπάρχει όμως κίνδυνος να σου καεί.

 

 

Όσο παγώνει η βάση, ετοιμάζεις την ganache, η οποία είναι κλασική με παχιά κρέμα γάλακτος, δεν έχω βρει ακόμα τρόπο να κάνω σταθερή κρέμα σοκολάτας χωρίς κρέμα γάλακτος. Οι άλλες κρέμες είναι πιο αραιές και δε μπορούν να σταθούν επάνω σε τάρτα. Με ίση ποσότητας κρέμας και σοκολάτας, έχουμε μια σφικτή κρέμα που στέκεται υπέροχα επάνω στην τάρτα. Έβαλα σε κατσαρολάκι 300γρ. κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά μαζί με ολόκληρους κόκκους καφέ, για το άρωμα. Αν θέλεις, μπορείς να βάλεις άρωμα βανίλιας ή λίγη κανέλα. Μόλις πάρει μια βράση η κρέμα, αφαιρείς τους κόκκους, τη ρίχνεις επάνω σε 300γρ. τεμαχισμένη κουβερτούρα και αφήνεις 1 λεπτό να μαλακώσει η σοκολάτα. Έπειτα, με τη βοήθεια μιας σπάτουλας (μαρίζ), ομογενοποιείς τα υλικά μέχρι να έχεις μια λεία σοκολατένια κρέμα, σαν καθρέφτη. Βγάζεις τη βάση από την κατάψυξη, καλύπτεις με όλη την ganache και βάζεις ψυγείο για 3-4 ώρες, μέχρι να πήξει καλά, ώστε να μπορείς να σερβίρεις την τάρτα.

 

 

 

Έπειτα, ετοιμάζεις τα chips αχλαδιού για να τα στρώσεις στην επιφάνεια της τάρτας. Αν δεν σου αρέσει το αχλάδι, το οποίο κάνει τέλειο συνδυασμό με τη σοκολάτα, κάλυψε την τάρτα σου με φετούλες ωμής μπανάνας ή με κατεψυγμένα κόκκινα φρούτα. Αλλά ό,τι φρούτο διαλέξεις, βάλ’το στην επιφάνεια αμέσως πριν το σερβίρισμα, μην το βάλεις πολλές ώρες πριν.

 

 

 

Για τα chips αχλαδιού, έκοψα πολύυυ λεπτές φετούλες τα αχλάδια μου, τα αράδιασα σε λαμαρίνα στρωμένη με λαδόκολλα, τη μια φετούλα δίπλα στην άλλη, τα πασπάλισα με μπόλικη ζάχαρη και έριξα από πάνω σπασμένους κόκκους καφέ για το άρωμα. Έψησα στους 180 βαθμούς και αέρα μέχρι που είδα να σκουραίνουν τα αχλάδια και να καραμελώνουν από τη ζάχαρη. Οι κόκκοι καφέ κόλλησαν επάνω, οπότε τους τρως κανονικά μαζί με το αχλάδι. Όταν ροδίσουν καλά τα αχλάδια, κλείνεις τον φούρνο και τα αφήνεις μέσα μέχρι να κρυώσουν εντελώς. Εμένα σε κάποια σημεία έμειναν πιο ζουμερά, δεν είναι τραγανά όλα, σαν chips, αλλά έχουν υπέροχη γεύση και ταιριάζει πολύ η υφή τους με την κρέμα σοκολάτας.

 

 

Το αποτέλεσμα το βλέπεις ξεκάθαρα στις φωτογραφίες, λείπει λίγο άχνη ζάχαρη για το εντυπωσιακό τελείωμα, αλλά δεν ήθελα να το βαρύνω κι άλλο με ζάχαρη. Tα υλικά που σου δίνω βγάζουν μια παχουλή τάρτα διαμέτρου 22εκ.

Είναι ελαφρύ γλυκό, δεν είναι διαίτης, αλλά είναι χορταστικό και δεν θα φας δεύτερο κομμάτι. Θα το θυμάσαι, όμως, με αγάπη!

 

 

 

No Comment

Post A Comment