Blog

Κεικ με μεθυσμενα φρουτα εποχης

Αυτό το κέικ το φτιάχνω πολύ συχνά και πάντα βάζω μέσα λίγο ποτό -το αγαπημένο μου είναι το σισιλιάνικο λικέρ Averna-, αλλά αυτή τη φορά σκέφτηκα να του δώσω λίγο περισσότερο χρόνο, για να μαρινάρω τα φρούτα μέσα σε αυτό το ποτό και άλλα μυρωδικά. Έτσι, αυτά τράβηξαν όλη τη γεύση μέσα τους και κάθε μπουκιά ήταν ακόμα πιο απολαυστική. Αν θέλετε να το κάνετε για τα παιδάκια σας, μπορείτε να μαρινάρετε τα φρούτα σε χυμό πορτοκάλι και μυρωδικά. Αυτό το κέικ είναι πιο υγιεινό, είναι πολύ τρυφερό και διατηρείται φρέσκο για αρκετές μέρες, όπως φάνηκε αυτή τη φορά, που, επειδή είχαμε πολλά γλυκά στο σπίτι, καθυστερήσαμε λίγο να το τελειώσουμε, κι έτσι πέρασε το τεστ!

 

 

Από τότε που σταμάτησα να χρησιμοποιώ αγελαδινό βούτυρο, φτιάχνω τα κέικ μου μόνο με ελαιόλαδο, αλλά εσείς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ηλιέλαιο. Όταν ήρθε ο Δημήτρης Κοπαράνης στον Πειραιά, ο σεφ τού Estrella, και βρεθήκαμε για έναν καφέ, πριν λίγο καιρό, τού έφερα να δοκιμάσει από αυτό το κέικ που είχα σπίτι, στο οποίο δεν είχα βάλει αλκοόλ τότε, και ξετρελάθηκε. Με αφορμή αυτό, συζητήσαμε λίγο για τις κλασικές συνταγές του κέικ που μάθαμε από τη γιαγιά και τη μαμά. Πόσο αδιανότητα μεγάλες ποσότητες περιείχαν, για να γίνουν πολύ φουσκωτά και χορταστικά. Μεγαλώσαμε με την εντύπωση ότι αν δεν βάλεις μια ολόκληρη κούπα λευκής ζάχαρης και 1 ολόκληρο πακέτο βιτάμ στο κέικ, δεν θα βγει καλό. By the way, τη μαργαρίνη την είχα κόψει πολύ πριν κόψω το αγελαδινό βούτυρο, οπότε πλέον μού έχουν μείνει το ελαιόλαδο, το ηλιέλαιο και τα έλαια καρύδας, τα οποία δεν συμπαθώ καθόλου και δεν είναι και τελείως αθώα.

 

 

Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να ακολουθείτε με κλειστά μάτια εκείνες τις συνταγές, που ήταν πολύ πιο παχυντικές και ανθυγιεινές. Δεν χρειάζεται να βάλετε το κέικ στην τεράστια φόρμα με την τρύπα στη μέση και να βγει τόσο φουσκωτό. Τα κέικς είναι υπέροχα και σε ορθογώνιο ταψί κι έπειτα σε τετράγωνα κομμάτια. Με πολύ λιγότερη ζάχαρη και πιο ελαφριά λιπαρά. Τα φρούτα δίνουν την υγρασία που χρειάζεται, για να παραμείνει το κέικ φρέσκο για αρκετές ημέρες. Όμως, θέλουν κι αυτά προσεκτικό χειρισμό, ώστε να μη βαρύνουν πολύ τον χυλό και πέσουν στον πάτο τού κέικ, όσο αυτό ψήνεται.

 

Υλικά:

100γρ. ελαιόλαδο

100γρ. μαύρη ζάχαρη

2 μεγάλα μήλα + 1 αχλάδι (ανάλογα τις προτιμήσεις και τα διαθέσιμα φρούτα)

1 χούφτα κράνμπεριζ ή σταφίδες

ξύσμα από 1 πορτοκάλι

χυμό από 1/2 πορτοκάλι

1 σφηνάκι λικέρ Averna

φρέσκα φύλλα αρμπαρόριζας (ό,τι άλλο μυρωδικό αγαπάτε και έχετε στη γλάστρα)

1 κουταλιά σούπας μαύρη ζάχαρη για τη μαρινάδα των φρούτων

2 αβγά μεγάλα

2 σταγόνες έλαιο βανίλιας ή πορτοκαλιού

250γρ. φαρίνα

 

 

 

Κόβουμε τα φρούτα σε κυβάκια και τα βάζουμε σε βαθύ μπολ μαζί με τον χυμό και το ξύσμα πορτοκαλιού, την αρμπαρόριζα, το λικερ, τα κράνμπεριζ και τη ζάχαρη. Ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 1 ώρα. Στο μίξερ χτυπάμε το ελαιόλαδο με τη ζάχαρη, για αρκετή ώρα, μέχρι να έχουμε ένα πηχτό μίγμα και προσθέτουμε 1-1 τα αβγά, ενσωματώνοντας το πρώτο, πριν ρίξουμε το δεύτερο. Χτυπάμε καλά το μίγμα και με τα αβγά, ώστε να πήξει ακόμα περισσότερο. Βγάζουμε τα φρούτα από το ψυγείο, αφαιρούμε τα φύλλα αρμπαρόριζας και πάνω σε αυτό το μίγμα με τη μαρινάδα κοσκινίζουμε το αλεύρι. Ανακατεύουμε ελαφρά με μια σπάτουλα, ώστε να έχουμε έναν αρκετά σφικτό χυλό και προσθέτουμε και τις σταγόνες βανίλιας ή πορτοκαλιού, για το άρωμα. Ρίχνουμε επάνω στον χυλό και το μίγμα από το μίξερ, με το ελαιόλαδο, τη ζάχαρη και τα αβγά, και ενσωματώνουμε απαλά με τη σπάτουλα. Το αποτέλεσμα είναι ένας πηκτός χυλός, που κρατάει τα φρούτα. Στρώνουμε λαδόκολλα σε ένα ορθογώνιο ρηχό ταψί και απλώνουμε το μίγμα ομοιόμορφα. Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 190 βαθμούς, αντιστάσεις και αέρα, για 30′, ανάλογα με το πόσο παχύ είναι το κέικ. Μόλις ροδίσει πολύ καλά η επιφάνεια, βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε το κέικ να σταθεί 5′ μέσα στο ταψί. Έπειτα το σηκώνουμε με τη λαδόκολλα και το μεταφέρουμε σε μια ξήλινη επιφάνεια να κρυώσει εντελώς.

 

 

Στη φωτογραφία θα δείτε ότι αυτή τη φορά έκανα το κέικ σε στρογγυλή φόρμα με τρύπα, όμως ήταν πολύ ρηχή. Το κάλυψα με λιωμένη κουβερτούρα, κράνμπεριζ και φύλλα αρμπαρόριζας, για πιο γιορτινή εμφάνιση!

 

 

 

 

No Comment

Post A Comment