Blog

Γιουβαρλακια αβγολεμονο

Τα ανεβάζω συχνά στο ίνσταγκραμ, κάθε φορά που τα φτιάχνω, γιατί κάθε φορά είμαι περήφανη για την εμφάνιση και τη γεύση τους! Και κάθε φορά λαμβάνω μηνύματα από φίλους που ζητάνε τη συνταγή, οπότε αντί να τη δίνω πρόχειρα μέσω τσατ, τη γράφω επίσημα εδώ, να υπάρχει και να την καμαρώνω. Αν και αυτή τη φορά, αυτά τα γιουβαρλάκια, με αρρώστησαν. Όχι τα ίδια, η φωτογραφία τους. Αποφάσισα να βγω στη βεράντα για να φωτογραφίσω μερικά πιάτα, επειδή έχει σε ένα σημείο πολύ καλό φωτισμό, και βγήκα μόνο με το ζακετάκι, δεν ένιωθα να κρυώνω εκείνη τη στιγμή, αλλά μέχρι το τέλος της φωτογράφισης είχα ήδη αρρωστήσει και μπήκα μέσα με πονόλαιμο και ρίγη. Είναι απίστευτο το πόσο γρήγορα και εύκολα μπορεί να την πάθεις, αν σε πετύχει ευάλωτο, γι’αυτό να προσέχετε, φάτε μπόλικο αβγολέμονο που είναι τονωτικό και αντιοξειδωτικό και να ντύνεστε ζεστά.

 

Η κοτόσουπα και τα γιουβαρλάκια αβγολέμονο είναι για μένα τα top χειμερινά φαγητά, τα αγαπημένα μου comfort food, που έμαθα να φτιάχνω από μικρή και κατάφερα να φτάσω τη γεύση των παιδικών μου χρόνων. Δεν τα φτιάχνουμε όλοι στο σπίτι μας με τον ίδιο τρόπο, έχω δει πολλές διαφορές σε σχέση με άλλες συνταγές, και κάποιοι επιμένουν να τα τρώνε με κόκκινη σάλτσα. Κι εγώ έχω δοκιμάσει διάφορους τρόπους, αλλά καταλήγω πάντα στον δικό μου αγαπημένο. Τον τελευταίο καιρό, προσθέτω και κρόκο Κοζάνης, επειδή έτυχε να έχω μπόλικο (ευχαριστώ Κατερίνα!), και παίρνουν πιο έντονο κίτρινο χρώμα. Καταλαβαίνεις ότι βάζοντας και κρόκο, έκανα τα γιουβαρλάκια εντελώς super food!

 

Μια φορά έγραψα στο ίνσταγκραμ ότι πρώτα τα τηγανίζω ελαφρώς τα γιουβαρλάκια και πολλοί απόρησαν και με ρώτησαν γιατί το κάνω αυτό. Καταρχάς, να πω ότι σίγουρα για πιο υγιεινό και ελαφρύ αποτέλεσμα, καλύτερα να μην τα τηγανίζετε. Εγώ ξεκίνησα να το κάνω, γιατί έτσι το έμαθα από τη μαμά και στην πορεία, με τις δοκιμές μου, διαπίστωσα ότι όντως έτσι είναι πιο νόστιμα. Εννοείται πως, όπου μπαίνει το τηγάνισμα, όλα γίνονται πιο νόστιμα. Το τηγάνισμα, λοιπόν, στην αρχή, το κάνω για να μην διαλυθούν τα γιουβαρλάκια στο βράσιμο και να θωρακιστεί το μοσχάρι και να γίνει πιο νόστιμο. Χρησιμοποιώ μόνο μοσχαρίσιο κιμά με πολύ λίγο λίπος ή εντελώς άπαχο. Αφού πλάσω τα γιουβαρλάκια, τα αλευρώνω πολύ ελαφρά, με λίγο αλεύρι, τα τινάζω καλά να φύγει το περιττό, και τα τηγανίζω για πολύ λίγο από όλες τις πλευρές, με πολύ λίγο ελαιόλαδο, στην φαρδιά κατσαρόλα, στην οποία έπειτα θα μαγειρευτούν. Δηλαδή, δεν το κάνω βαθύ το τηγάνισμα και δεν χρησιμοποιώ άλλα λάδια, όλο το φαγητό παίρνει μόνο αυτό το λίγο λάδι στην αρχή. Γενικά, δεν βγαίνουν βαριά στη γεύση, αν το κάνετε αυτό και προσέξετε τις ποσότητες που σας λέω, απλά βγαίνουν πιο νόστιμα από το να τα ρίξετε απευθείας στο νερό.

 

 

 

 

Για το μίγμα γιουβαρλακίων, λοιπόν, για 4 άτομα:

 

1/2 κιλό μοσχαρίσιο κιμά

λίγο ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

150γρ. ρύζι για σούπα/γεμιστά

μπόλικο φρέσκο ή αποξηραμένο δυόσμο

ξύσμα από 1 λεμόνι

μπόλικο φρέσκο μαϊντανό ψιλοκομμένο

2 κουτ. σούπας νιφάδες βρώμης

λίγο φρέσκο γάλα να σκεπάζει τις νιφάδες σε μια κούπα

αλάτι/πιπέρι

τριμμένο σκόρδο (προαιρετικά μέσα στο μίγμα, αλλιώς βάζετε 1 σκελίδα μέσα στη σάλτσα)

 

Ανακατεύουμε όλα αυτά τα υλικά μαζί σε μια λεκάνη. Τη βρώμη την αφήνουμε πρώτα λίγα λεπτά μέσα στο γάλα και ανακατεύουμε, μέχρι να μουλιάσει καλά. Πλάθουμε καλά το μίγμα και σχηματίζουμε μικρά μπαλάκια. Τα βουτάμε σε λίγο αλεύρι και βάζουμε λίγο λάδι σε μια φαρδιά κατσαρόλα να κάψει.

 

Τοποθετούμε τα γιουβαρλάκια το ένα δίπλα στο άλλο, στον πάτο της κατσαρόλας, έτσι ώστε να χωράνε όλα. Μόλις κάψουν λίγο από τη μία πλευρά, με μια ξύλινη κουτάλα τα γυρνάμε προσεκτικά από όλες τις πλευρές, μέχρι να ροδίσουν ελαφρώς. Σβήνουμε με λίγο λευκό κρασί, αν θέλουμε, και ρίχνουμε επάνω τους λίγη μουστάρδα. Ανακατεύουμε μέχρι να εξατμιστούν τα υγρά. Καλύπτουμε με μπόλικο ζεστό νερό, ρίχνουμε και 1 σκελίδα σκόρδο μέσα, αν θέλουμε, λίγο αλατοπίπερο και κρόκο Κοζάνης, προαιρετικά, και τα αφήνουμε να βράσουν για 25′, ανακατεύοντας συχνά. Στα 10′ παίρνουμε λίγο από το νερό τους και το αφήνουμε στην άκρη να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. Γενικά, προσέχουμε να μην στεγνώσει το φαγητό, ρίχνουμε κι άλλο νερό, αν χρειαστεί, κατά τη διάρκεια. Περίπου στα 25′ θα είναι έτοιμα, οπότε ξεκινάμε να χτυπάμε το αβγολέμονο.

 

 

 

Έχουμε βγάλει από το ψυγείο 2 αβγά, να έρθουν σε θερμοκρασία δωματίου. Χωρίζουμε και κρατάμε μόνο τους κρόκους. Σε μια άλλη κούπα έχουμε τον χυμό από 1.5 λεμόνια (συνήθως το 1 λεμόνι δεν αρκεί, αλλά τα 2 μπορεί να βγάλουν πολύ όξινο αποτέλεσμα). Με τη βοήθεια ενός αβγοδάρτη, χτυπάμε ελαφρά τους κρόκους σε ένα βαθύ μπολ και ρίχνουμε με το άλλο χέρι σιγά-σιγά τον χυμό λεμονιού. Ολοκληρώνουμε ρίχνοντας μέσα σε αυτό το μίγμα και τον ζωμό που είχαμε βγάλει από την κατσαρόλα και πλέον έχει έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. Δεν χρειάζεται να βγάλετε συγκεκριμένη ποσότητα, ας πούμε μισή κούπα αρκεί.

 

 

 

Ανακατεύετε έντονα και σταθερά αυτό το μίγμα, απομακρύνετε την κατσαρόλα από τη φωτιά, περιχύνετε τα γιουβαρλάκια με αυτό το μίγμα, κουνάτε την κατσαρόλα ελαφρά, ώστε να πάει παντού επάνω στα γιουβαρλάκια και μεταφέρετε πάλι το φαγητό σε σιγανή φωτιά, για 2΄. Λογικά, θα πρέπει να έχει αρκετό ζουμί μέσα, να ξέρετε ότι το ρύζι πίνει πολύ γρήγορα τα υγρά, μην σας στεγνώσει. Βάλτε λίγο παραπάνω νερό από όσο νομίζετε, γιατί ακόμα και μετά το μαγείρεμα, το ρύζι θα συνεχίσει να πίνει το νερό και η σούπα θα πήξει. Βέβαια, κάποιοι την προτιμούν πηκτή, αλλά δείτε στη φωτογραφία τι ωραία που δείχνει η υφή της. Μια παχιά, αλλά όχι πολύ πηκτή σούπα.

 

 

 

 

 

 

No Comment

Post A Comment